Тут мая кроў, мае межы...

[vinterskald]

Быць можа сплю, але прачнусь
парой мне мала кіслароду.
І веру я што ў Беларусь
калі-небудзь прыйдзе свабода.

Вельмі балюча бачыць мне
народ у наручніках рэжыму.
Мы прайгралі ў той вайне
татара-мордарскаму Рыму.

І ён паўзе зараз змяёй
як у мінулым ён атрутны...
мой белы конь і сокал мой
спяць сном глыбокім, непрабудным.

Жыццё чужая на гербе,
а погляд прамы і мяцежны,
бо толькі ў грознай барацьбе
возьмем зваротна незалежнасць.

Надыдзе дзень бліснуць нажы
і ніколі я не зміруся.
Тут мая кроў, мае межы
каханай светлай Беларусі.