Брат, не маліся ты за свой край

[vinterskald]

Брат, не маліся ты за свой край,
гимн не шапчы дрыгатліва...
выратаванні ты не чакай:
кінь спадзявацца на дзіва.

Хопіць прасіць, лямантаваць,
жаліцца тут на патрэбу.
Наканавана смерць нам шукаць
там, на мяжы з грозным небам.

Наканавана ў звадах нам жыць,
і барацьбою бясконца.
Вольна арламі ў небе парыць
з іскрамі Чорнага Сонца...

Не адыходзь, шчыт бо наш дах,
вен разгараецца брага.
Час адпрэчыць мужнасцю страх,
час асвяціць дух адвагай.

Будзе крывёй брудных гетэр
выбрукавана дарога...
Вер жа ў сябе, шчыра ты вер,
вер, і прыйдзе перамога.

Наканавана ў звадах нам жыць,
і барацьбою бясконца.
Вольна арламі ў небе парыць
з хвалямі Чорнага Сонца.