Вясновы сон

[vinterskald]

Спявае добра салавей,
ад гарадоў жа - тлум.
Мне гэты лес стаў даражэй -
заступнік маіх дум.

Кахаю часта тут бываць,
адзін з самім сабой.
На кілімах раўніны спаць -
адпачываць душой.

Сеў матылёк на маю скронь
і вецер цёплы дзьме.
Святло спадае на далонь...
і так спакойна мне.

А дзесьці там гульня вады...
мае сны як крышталь,
іх раствараюцца сляды
сярод нябесных хваль.